سفر از پیش تو هرگز نتوانم

  
بگو اي مرد من ، اي از تبار هر چه عاشق
بگو اي در تو جاري خون روشن شقايق
بگو اي سوخته ، اي بي رمق ، اي كوه خسته
بگو اي با تو داغ عاشقاي دل شكسته
بگو ، با من بگو از درد و داغت 
 
                                       بذار مرهم بذارم روي زخمات 
                                       بذار بارون اشك من بشوره 
                                       غبار غصه ها رو از سراپات 
                                       بذار سر روي شونم گريه سر كن 
                                       از اون شب گريه هاي تلخ هق هق 
                                       بذار باور كنم يه تكيه گاهم 
                                       براي غربت يه مرد عاشق

رها از خستگي هاي هميشه ، باورم كن
بذار تا خالي سينه م برات آغوش باشه
برهنه از لباس غصه هاي دور و ديرين
بذار تا بوسه هاي من برات تن پوش باشه 
تو با شعر اومدي ، عاشق تر از عشق 
چراغي با تو بود از جنس خورشيد 

                                       كدوم طوفان چراغو زد روي سنگ 
                                       كتاب شعرو از دست تو دزديد 
                                       كدوم شب ، از كدوم صحراي قطبي 
                                       غريبانه توي اين خونه اومد 
                                       شبيخون كدوم رگبار وحشي
                                       شب مقدس ما رو به هم زد
 
بگو اي مرد من ، اي مرد عاشق
كدوم چله ازين كوچه گذر كرد
هنوز باغچه برامون گل نداده
كدوم پاييز ، زمستونو خبر كرد
بذار سر روي شونم گريه سر كن
از اون شب گريه هاي تلخ هق هق 
    
                                       بذار باور كنم يه تكيه گاهم 
                                براي غربت يه مرد عاشق

                    ایرج جنتی عطایی                                                                          

نوشته شده توسط ر و یا در دوشنبه 30 بهمن1385 | لينک ثابت

تنت ، تنم را صبور بود می دانی
و دلت دلم را مرحم
و نگاهت ... آری
بهانه ای برای دیوانگی ام
تو تبسم کردی
تو نگاهم کردی
و در آن ظلمت شب
 مــن بـه تـو پی بردم
                    تـو که دوری از من
                                     مـن بـه تـو پی بردم

زمان مثل گذشته می گذرد.... آری!
و آفتاب هر روز می تابد
و زاینده رود همچنان جاری است
 و جـــای مــا
              در کــنـــارش
                        خــالیــــــست....!

یاد باد سکوت آن شب
یاد باد شانه تو
و دستانت که به من
آرامش می داد...!
                                    
                 یـاد بـاد !

نوشته شده توسط ر و یا در پنجشنبه 26 بهمن1385 | لينک ثابت

روز عشاق است
روز دوست داشتن
روز اهدای دل
روز در آغوش کشیدن
 و تــــو از مـــــن دوری ...!

گل رزی می خرم از جنس دلم
جعبه ای شکلات به شیرینی طعم لبت
می پیچم از سرذوق دور آن روبانی
 و تـــــو از مــــن دوری ...!

می بوسم عکست را
می کشم در آغوش یادت را
تقدیم می کنم گل را
شــکــلات را
عشق و احساسم را 
و تو می خندی .... به دیوانگی ام !

نگاهم می کنی از دل عکس
گونه هایم گر می گیرد از شرم
جشن می گیرم این لحظه را با یادت
می کشم در آغوش ذهنم ، خاطراتت
و تـــو از مــــن دوری ...!

دل من بهانه می گیرد
دستانم تو را صدا می زند
در حسرت یک بوسه می مانم
چشم من خیس می شود از تهاجم دلتنگی ات
حجمی از هوا را در آغوش می گیرم
دل مـن تــو را مـی خواهد
و تـــو از مــــن دوری ....!

نوشته شده توسط ر و یا در سه شنبه 24 بهمن1385 | لينک ثابت

فضا تــــنــــگ اسـت و تــاریـــک
و من در خوفی عمیق از پشت پنجره
طوفان فردا را به نظاره می نشینم
صدای غرش ابر می آید
و من در این اتاق تنگ
بر خویش می لرزم
مـــی رود .... !
       آری .... مــی رود !
               و برای خاطره هایم دست تکان می دهد

تـــــنــــم مـــی ســــوزد
شانه هایم تحمل هوا را هم ندارند
بغضی خسته در گلویم می جوشد
خستـه تـر از آنــم که بگریم
امیدی نیست ... راهی نیست !
گویا سوز زمستانی را پایانی در بر نیست
قهوه ای تلخ می خواهم !


زنـــدگــی شـایــــد همـــیــن اســت  .....
           نوشیدن یک فنجان قهوه ای تلخ اما داغ 
                               در اوج شبی زمستانی و سرد !

زنـــدگی شـــایـــد .....
لحظه ای عاشق شدن است 
           و یک عمر کنار پنجره فردا
                  درامتداد ردّ پایی به خوشبختی خود نگریستن !

و صدایی در این فضای وهم آلود می پیچد:
                  ".... زنـــدگی بـــیــــش از ایـــن اســــت"

و من به دنبال این صدا پنجره را باز می کنم
و به دنبال " بــــیــــش از ایـــــن" می گردم.....
                    "هـــوا بـــس نــاجـوانـمردانه سرد است "
 
پنجره را می بندم
صدایت می آید.....
پشت دیوار ها شاید قلبی است !
آری صدای توست .....
        معصومانه و غمگین :
                
                 رویا .... "رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت
                           راهی به جز گـــریــز برایم نمانده بود
                           ایـن عشـــق آتشین پر از درد بی امـید 
                           در وادی گنـاه و جـنـونـم کشانده بود "

 و من آهسته می گریم
           کنـــار پنــجــره.....
                      تـــــــنــــها......
                         به خوشبختی فردا می نگرم.... !!!

                                                            شـــایــــد ......

نوشته شده توسط ر و یا در یکشنبه 22 بهمن1385 | لينک ثابت

واي از امـشـب !
چه شبي است ....!
شب ايـــمـان مــن 
            شب باور کردن طلوع خــورشــيد
                               پس از ظلمت و سياهي محض

امشب دوباره جاري بودن زنـدگـي را احساس مي کنم
امشب دوباره مي خواهم زير نور ماه بخوابم
و تا صبح ستاره ها را بشمارم
مي خواهم تا خود صبح نيايش کنم
سجده کنم ، نماز شکر بخوانم
امشب ، شب دعاست ..... شب شـکر گـذاري
شب ايمان آوردن به :

                 " در نا اميدي بسي اميد است 
                                    پايان شب سيه سپيد است "

امشب دوباره مي خندم .... از ته دل ... دوباره.... مي خندم
و در لا به لاي خنده هايم ، اشک هايم را پاک مي کنم !
امشب معجزه را باور کردم
امشب چشمان هميشه گريان و دل خونينم 
دوباره تسکين يافت

حال عجيبي است....!
حال از خود گذشتن و به ماوراي خود رسيدن
حس دوباره زنده شدن
حس رهـــايـي از قـفـس نا اميدي ها
حس خوب بعد از دعــاي نيــمـه شــب
حس پــرواز بعد از يک فال ناب حافظ !

امشب ، من اينـجـا نيستم
فرسنگ ها از زمين دور شده ام
امشب خود را در کهکشاني از ستاره هاي آرزو مي بينم
امشب همه جا نــور بــاران است
روشن تر از صبــح سپيــد .... زيبا تر از نـور مــهتاب !
امشب در دلم غــوغــاسـت
امشب تا صبح آواز مي خوانم 
                              و خــدايــم را مي ستايم .

   
     امشب با تمام احساس ازتـــــــو تشکر مي کنم 
     

      اي تو خوب بي نهايت ، اي مهربانترين !
        

         واژه ها براي بيان احساسم حقيرند 
            

            تو خود شوق مرا درياب !!!

                                                     تقدیم به .....

نوشته شده توسط ر و یا در یکشنبه 15 بهمن1385 | لينک ثابت

دوباره مي نويسم ...
دوباره مي نويسم از تو ... از من ... از دوست داشتن !
دوباره مي نويسم تا بگويم براي با تو بودن هنوز همان دختر دلتنگم 
           تا بداني عشقت را هميشه در سينه دارم 
                      و روز هاي شيرين با تو بودن را هيچ گاه فراموش نمي کنم .

کاش زنـدگـي تو را به مـن تـقـديـم مي کرد !
کاش لحظه هاي قشنگ در کنار تو بودن پاياني نداشت .
کاش در اين بازي روزگار ، دست تقدير ساقه پيچک آرزوهايم را نمي چيد .

مهربانم ...!
اگر مجبور شده اي به خاطر منافعي که اميدواري از دست ندهي
و يا بر عکس ، آن را به دست بياوري
مرا فدا کني ،
ترديد به خودت راه مده
فدا کن ، اما غمگين مباش !

لحــظـه اي بــه گـذشــته بنــگر
به اولـيـــن ســلام آشـــنــايي
به اولـيـن حــرف عاشـقانــه
به نامه " امشب بدون تو خواب ندارم"
به نياز " مرا تــنها نــگــذار "
به خودت ... به من ... به همه خاطرات

                و بعــد بــه مـن بنـگر
                                    مي بيـني؟...... مي بينـي؟؟؟

هنوز همان روياي شب هاي عاشقانه ام
همان رويايي که طاقت نياورد تو را تنها بگذارد
                                               فقط با يک تفاوت....!
امروز تو مي داني که چقدر دوستت دارم
                   امروز تو باور داري که جدايي از تو 
                                        برايم مثل يک مرگ تدريجي است،
                                                                       مثل يک باور محال!!!

کاش اين راز فاش نمي شد....!
کاش زودتر مي دانستم که " عاشقو بايد از خودت بروني "
کاش هنوز مرا روياي سنگدل مي دانستي
            که بارها برايت سوال پيش مي آمد که " تو را دوست دارم؟"
                                             که " اصلاً قلبي دارم که براي تو بتپد؟"
                                                       که " اگر بميرم برايم گريه مي کني رويا؟ "

و امـروز که مـي دانـــي ، قصـد ســفر کــرده اي !
امروز که نياز مرا مي بيني
تسکينم مي دهي که تو را به خاطره ها بسپارم .
و از خودت دفاع مي کني که : "من لياقت تو را ندارم ، رويا"
تا شايد کمي سرد شوم و تو را رها کنم .
و افسوس که سخت در اشتباهي ....!

                        قصــه دردم را نــمي دانــي
                                         ســرنــوشــتم را نمـي خوانـي 
                                                         

نمي دانم آخر اين قصه کجاست؟
فقط حس مي کنم که نزديک است
اما تو مي تواني دورش کني ..... تو مي تواني اگر بخواهي !
روياي تو هنوز هست ، هنوز تو را تنها نگذاشته است .
اين تويي که رهسپاري !!!

 رفتم که داغ بوسه پر حسرت تو را 

 با اشک هاي ديده ز لب شستشو دهم

 رفتـم که نا تمام بمانم در اين سرود 

 رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

 رفتم که گم شوم چو يکي قطره اشک گرم

  در لا به لاي دامن شبرنگ زندگي

رفتم که در سياهي يک گور بي نشان

 فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگي

                      
 
 
    "   فروغ فرخزاد  "

نوشته شده توسط ر و یا در جمعه 6 بهمن1385 | لينک ثابت