سفر از پیش تو هرگز نتوانم

 

 

 

پرم از حس دریا

 

و غروبی در دست

 

چشمهایم انگار ...

 

به ابرها  نمی رسند

 

ابرها  اما ...

 

مدام می گریند در وداع چشمانم

 

و دل کـندن از ... !

 

زرد و نارنجی این خاک

 

مــــن  !!!

 

به رفتن قانعم

 

خورشید با مـن است

 

بـبـیـــن !

 

طالع دستانم چه نورانـیست ... !!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در شنبه 20 بهمن1386 | لينک ثابت

 

 

 

چشـمانم

 

ترجمان ناگفته هایم ...!

 

و مردمکی

 

که مدام می چرخد

 

زیر رویایی وهــم آلـود ...

 

و لبــخنـدی

 

که بی دلیل می بندد

 

تمام نـقوش وحشتم را !

 

از کـــدام مشـرقـی تـــو ...؟!

 

که هیـچ آفـتــابی نمی شوی

 

گـریــه کن ...!

        

             گــاه گــاهی

                

                           شـایـــد

 

واژه های سوخته ام

               

                جــان بگیرند !

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در چهارشنبه 10 بهمن1386 | لينک ثابت

 

 

 

شـوق پـرواز اگر نیست

           

             بـال هایمان شاید زخمیست ...!

 

 

 

 

 

پ.ن :  اوج نگرفتن هامون، همیشه معلول شرایط و محیط نیست.

گاهی این قلبه که باید اوج بگیره .... اگه زنجیرش نکرده باشیم !

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در دوشنبه 1 بهمن1386 | لينک ثابت