سفر از پیش تو هرگز نتوانم

 

 

سردم  بود ...

پنجره ها همه تاریک !

بن بست پشت بن بست

                          بغض روی بغض ... !

 

گریه کردم .... التماس ...!

کمی نور به من بپاش

کمی نبض برای ماندن !

و درست در سراشیبی وحشت بودن

                                    بر من طلوع کردی ...!

 

و من در گرگ و میش وجودم

آفتابی نمی دیدم

بیشتر تابیدی و ... بیشتر انکار کردم

انگار مردمک چشمانم

برای همیشه مرده بود !

                            خـــســتـه بودم ....

 

دستانم را گرفتی و آرام زمزمه کردی :

" لا تضطرب ... فتوکل علی الله "

تکیه کردم ،

و حالا اینجام ...

در نا کجایی که نمی دانم کجاست !

شاید لبه پرتگاهیست

               برای ماندن یا رفتن ...؟!

                                     برای سقوط یا پرواز  ؟!

 

می دانم ، فردا آفتابگردان ما

به غرب می تابد !

ومن هنوز

در شرق اندوه  تو جا مانده ام ...!

                       در گره ای که به جانم خورده است !

 

من از غریبه شدن با تو می ترسم

کاش باورم می دادی

آفتاب مغرب ، گرم تر است !!!

 

 

 

 

پ.ن ۱: یا مُحوِِل الحَولِ و الاَحوال ....

 

پ.ن ۲: حافظ ، رفیق شب های شک و تردید من :

            

                                                   ساقی بیا که از مـدد بخت کارساز

                                                کـامی که خواستم ز خــدا شد میـسـرم

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در سه شنبه 28 اسفند1386 | لينک ثابت

 

 

کودکی میان چشمانم نشسته است

لبخندش چقدر شبیه من است

معصوم و غریبانه...!

چقدر دلم هوایش را کرده است

چقدر حرف برایش دارم

از تنهایی من تا خودش

و خاکستری سالهایی که گذشت

گاهی عجیب دلم می گیرد ....!

 

چرخ و فلک هایی که مرا گرداند و گرداند

تا بزرگ شدم

به وسعت تو تا خودم

و تاب های زنجیری که امروز

مرا در خودم می تاباند

به شعاع تو ....

و محیطی مبهم !

 

چقدر فرصت هنــوز باقیست ؟!

 

من هنوز بستنی چوبی می خواهم

که آب شود شیرینی اش

و بچـسبـد

به تلخی روزهایم

شاید کمی طعم بگیرد !

 

هنوزهیاهوی باد می خواهم

میان موهایم

و نوازشی تا عمق وجودم

 

 هنوزعيدي مي خواهم

و بوسه اي

به پيشاني خوشبختي فردايم

 

چقدر دلم لِي لِي مي خواهد

کاش سنگم به خانه تو مي رسيد

تمام مسير را يک پا، يک پا آمده ام

 

چقدر دلم بچگي مي خواهد

 می ترسم این بار که گریه کنم

لبخندت میان چشمانم

برای همیشه محو شود ...!

 

 

 

 

 پ.ن : شور و حال کودکی ..... برنگردد دریغا !

         قیل و قال کودکی ....... برنگردد دریغا !

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در جمعه 24 اسفند1386 | لينک ثابت

 

 

 

 

What`s Your Opinion About This Picture ..... ?!

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در پنجشنبه 16 اسفند1386 | لينک ثابت

 

 ‌

 

 

و امــروز ....

 

             یک سال بزرگتر شدم

 

آنـــقــدر بــزرگ .....

 

       که دیگر انتظار تبریکی نــدارم !

 

 

 

 

پ.ن ۱ : هی دخترک اسفندی ...!

احساست کنار کدام چشمه خشکید ؟!

 

پ.ن ۲ :  برای زاد روزم ...

 بد نیست آدم گاهی به گذشته هاش سر بزنه، گاهی برای لمس احساس اون زمان، گاهی برای مقایسه ( خود امروز ) با ( خود دیروز ) ...!

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در دوشنبه 13 اسفند1386 | لينک ثابت

 

 

 

همراهیت را دو پـا کم بود

                جایی از وجودت ...

                       انگار همیشه خالی .... همیشه متروک

 

به پهـنای سیــنه ام

نـفس نـفس که می زدی ...

 

لمس می کردم تــمام نا گـفته هایت را

 

بی آنکه در من حل شوی

 

معنی می کردم همه ی بغـض هایت را

 

در امــتداد چشمانت

 

و دستـانی که می هراسـید

 

از تکـان خوردن های پر وداع ...!

 

به هـزار بهانه ی بی بهانه

 

رهسپارایسـتگاه آخـر

 

پـــای رفـتـــن نــــبــــود ....

                    
                            هـنوز بــوی تــــــو می دادم

تمام جاده ها را خط زدم

اشکــم دوید پشت سرت

دیگر شانـه ای نبود .... !

شاید بود و " اما "  و " ولی "  و  " اگر "...

                                       چقدر فرصــت بــود

 

                                            هــنـوز برای  مـــانــــدن ...!

 

 

 

 

 پ.ن : تهران ... ایستگاه مترو ...

<<  بار دیگر شهری که دوست می داشتم  >>

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در چهارشنبه 1 اسفند1386 | لينک ثابت