سفر از پیش تو هرگز نتوانم

 

 

 

 

شیر کاکائو ... می خورم

و طعم گس عشقت را مزه - مزه می کنم

چقدر برایم شعر خواندی ... !

چقدر بغض کردی و " نمی شود عزیزم "  سر دادی ...!

 

مــن ...!

من که توقعی نداشتم

جز بی بهانه دوست داشتنت

گاهی، چقدر زود دیر می شود

برای تلاش ... ساختن ... به دست  آوردن !

 

کمی، حسادت می کنم

به عشق مبهم و محالی

که در نزدیکی تو ...

درهمان، حصارهای " باید " و " نباید " تو

آرام ، جان گرفت !

و اراده ای که به فرجام رساندش ...!

 

مــن ...!

باز هم توقعی ندارم

جز بی بهانه دوست داشتنت !

حصار و محدوده و دین و نشان را

زیر خاکی سرد (برای همیشه) دفن کن !

 

آنچه باید بفهمم .....

                       فهــمــیــدم ...!

                                         عزیز روز های خوش عاشقی ...!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ر و یا در یکشنبه 29 اردیبهشت1387 | لينک ثابت