اعتراف

 

 

تا نهان سازم از تــو بار دگـــر
راز اين خاطـــــر پريشــــان را
مي کشم بر نـــگاه نــــــاز آلود
نرم و سنگين حجاب مژگان را
                                                دل گرفتار خواهشي جانسوز
                                                از خدا راه چاره مي جويــــم
                                                پارســـا وار در بـرابـر تـــــو
                                                سخن از زهد و توبه مي گويم
آه .. .هرگــــــز گمان مبر که دلــم
با زبانم رفيــــق و همـــــراه است
هر چه گفـــتــــم دروغ بود ،دروغ
کي تو را گفتم آنچه دلخواه است؟
                                               تو برايم ترانــه مي خواني 
                                               سخنت جذ به اي نهان دارد
                                               گویيا خوابم و ترانهء تـــو
                                               از جهاني دگر نشانه دارد
شـــايد اين را شنيده اي که زنــــــان
در دل "آري" و "نه" به لب دارند
ضعــــف خود را عيـــان نمي سازند
راز دار و خــــــــموش و مکارنــــد
                                              آه...من هم زنم ، زني که دلش
                                              در هــواي تو مي زند پر و بال
                                              دوســــتت دارم اي خيال لطيف
                   
                           دوسـتت دارم اي اميد محــــال 
                                                

                        

                            

                           

                            " فروغ فرخزاد"