برای زاد روزم ...
دختر زمستانم
زاده ســرمــا
جنس اسـفــنــدم لیک خورشیدی نمی خواهم
عشق و احساسم
خون پر جوشم
می سوزاند تنم را
بی سبب نه ...!
لیک بی اختیار
پا نهادم من در این دنیا
خوشه خوشه اشک شوق
بوسه ها بر جسم ترد
کس نمی دانست کابوس حیاتم را
کس نفهمید گریه های بی امانم را
حکم زندگی را بر من بریدند
بی سبب من را محکوم کردند
گاه می اندیشم به آغــازم ...
به پـایـانم...
اختیاری نه !
هر چه خواستم ....
هر چه خواهم
اختیاری نه !
گویند همه در دست خداست
حکمت و مصلحت و تدبیر خداست
لیک نمی دانم این چنگی سرنوشت
چه برایم از سر می باید نوشت
همه را بریده اند و دوخته اند
ز چه رو مرا به دنیا آورده اند؟
کفر اگر گویم مرا جوابی باید ...!
زندگی زیباست را دلیلی شاید ...!
این همه خواستن و نرسیدن
از کفم اختیار برون بودن
ز چه رو جهان زیباست؟
این همه ظلم و ستم در آن غوغاستگاه می گردم دنبال خدا
می زنم فریاد کجاست کجاست؟
من نمی خواستم این میلاد را
به که گویم شکوه هایم را ؟
این چه دنیایی است ؟!
این چه مفهومی است ؟
کرکسان آزادند !!!
بلبلان در بندند !!!
تــو بگــو ....
سکوت بلبل را
حجم تنگ قفس اش را
و صدایی که در آن
می شود آرام شنید
حــســرت پروازش را
ز چه رو آمد به دنیا ؟
ز چه رو در بند ماند؟
سهم او از زیستن چیست؟
قفسی تنگ و دانه و آبی؟
شوق پرواز را چه کند؟
میل بوستان را چه کند؟
دست تقدیر برایش نوشت :
"حبس ابد تا دم مرگ "
۲۰ روز از حکمش گذشت
اعتراضش وارد نه !
تو بگو سهم او چیست ؟
هدف آمدن و ماندنش چیست ؟
می زند دستی به شانه ام
چشم من خیس است از اشک
با تعجب می بوسند من را
" فوت کن شمع ها را ... رویا "
جشن میلادم
جشن آغازم
من نمی خواستم
زندگی زیباست را ندانستم
می زنم لبخند در قاب عکس
می کشند فریاد "مبارک .. مبارک ! "
چشم من دنبال تو می گردد
خنده ام گم می شود در لای غم
جــشـــن مــیلادم مــبـــارک !!!
